هویت در هم تنیدگی یادها، تجربه ها، وابستگی ها و ارزشهایی است که در راستای همزیستی اقوام به صورت معرفتی تجربی، تبدیل به کهن الگو می گردد. عناصر و ارزشهایی که به بیانی هر کدام منحصربه فرد محسوب می شوند. این منحصر به فرد بودن را البته نباید به برتر بودن تعبیر کرد بلکه بیشتر باید آن را به معنای متفاوت بودن در نظر گرفت. ارزشها و روشهایی که ما را از هم متمایز می کنند و سبب می شوند در قالی پر نقش و نگاری که نامش دنیاست هر کدام نقش خود را بزنیم و طرح خود را دراندازیم.

در این میان شجره نامه نویسی و نسب شناسی را می توان به عنوان شیوه و ابزاری به حساب آورد که در اصل به جهت پاسداشت هویت بدان اهتمام می ورزند. فرآیند و کارکردی که می توان آن را به نوعی تلاش برای گرامیداشت میراث فرهنگی و حفاظت از آن به حساب آورد. میراثی که به جهتی در کوران جهانی سازی و تلاش برای هم جنس کردن و یکجور سازی در معرض آسیب است. میراثی که همچون محملی است برای ارزشهای نشأت گرفته از جغرافیا، دین، زبان، آداب، سنتها، دلاوریها، نقش آفرینی تاریخی و اجتماعی و صدها انگاره و رمز و راز پیدا و پنهان دیگر. میراثی که نمی توان سرشت متنوع و رنگارنگ آن را نادیده گرفت، چرا که همین تنوع است که راهگشاست و همین گوناگونی است که کارساز است. هم از این رو که هر یک در بطن خود چیزی یگانه را می پرورد، چیزی منحصر به فرد و در نوع خود و در زمان و مکان خود تأثیرگذار. شاید بتوان علاقۀ آدمها را به تبارشناسی و شجره نامه نویسی سوای ویژگیها و کارکردهای تاریخی، اجتماعی و اقتصادی مترتب بر این امر در میل افراد به تنوع و ارزشی که در این ویژگی نهفته است جستجو کرد. این خرده فرهنگها، پاره های منحصر به فرد و برجسته اند که با در کنار هم قرار گرفتن و تأثیر متقابل بر یکدیگر تصویری تازه می آفرینند که اغلب بسیار شگرفتر و چشمگیرتر از اجزایی است که تشکیل داده اند. باری در راستای این دگرگونی همه جانبۀ رو به گسترش اینجانب با همکاری دوست و همدودمان گرامی جناب آقای احمد تاکاییدی از چندی پیش بر آن شدیم تا نیاکان و شاکلۀ دودمان و طایفۀ خویش را شناسایی، برآورد و ارزیابی نسبی نموده و در سایتی که قابل دسترس عموم باشد بارگزاری نماییم بدان امید که همتباران و نسل های آینده اصل و نسب خود را فراموش ننمایند. زیرا در این زمانۀ پرشتاب و تنازع متمادی بقاء و فروپاشی بنیادهای قومی و همبستگی های اجتماعی، حفظ اصالت نژادی و ملی بسیار ضروری می باشد. چرا که اقشار جوامع مدتهاست که دچار از هم گسیختگی شده و خانواده ها و فامیل ها بسوی زندگی گلخانه ای و سلولی به نحوی روز افزون گرایش یافته و همچنان می یابند.

به امید بازگشت به ساختار نسبی و توسعۀ همبستگی سببی و پایداری اصالت مدنی

شیروان فرزند محمد فرزند غلامشاه(میرپنج) فرزند عبد شاه(یاور) فرزند دهدار علیشاه و علیشاه پسر ارشد کایید بزرگ
کدخدای- دَیْ بَریشَه از طایفۀ تاکاییدی
جغرافیای سکونت: پِتَک و دالون، مُمْبی، لیکک و لَهْبیدَک تشان.
1401/03/21 :تاریخ